Ervaringen

Blog: Drie jaar later!

Precies drie jaar geleden haalden mijn partner en ik vier Syrische vluchtelingen op bij de Jaarbeurs om bij ons te komen eten, via Come & Eat, dat door Stichting Eet Mee! en Present Utrecht werd georganiseerd. We hadden vier jonge gasten, die net een paar dagen in Nederland waren. Toen we vroegen naar hoe ze hun toekomst in Nederland voor zich zagen, antwoordden ze: met vrouw en kind, met een baan en een eigen huis. Wij vonden dat nogal idealistisch klinken, maar wilden hen niet uit die droom helpen.

Vorige week, toen ik bij m’n ouders in Dronten was, liep ik de supermarkt uit en kwam een bekend gezicht me tegemoet. Ik herkende hem niet direct, maar toen hij mij lachend aankeek wist ik het: Kdar! Hij was een van de vier jongens die toen bij ons heeft gegeten! Hoe bijzonder! Hij vertelde direct enthousiast dat hij in Dronten woont, mét vrouw en (inmiddels twee) kinderen. Hij nodigde ons uit om bij hen te komen.

Dus vandaag, exact drie jaar later, zitten we op de bank in het huis van Kdar, met z’n vrouw en kinderen. Kdar vertelt (in het Nederlands!) dat hij in een telefoonzaak werkt in Lelystad. Z’n drie-jarige dochter (nog maar een paar dagen oud toen hij vertrok uit Syrië) zit hier op de peuterspeelzaal en z’n vrouw volgt een taalcursus. Ondertussen klimt ons dochtertje van één op schoot bij mijn partner.

We praten over de situatie in Syrië, over de oorlog. Haar familie is gevlucht naar Aleppo, waar het nu voor hen veilig is. Zijn familie woont nog in conflictgebied, wat een contrast met het leven hier.

Als we vragen of ze gelukkig zijn, vertelt Kdar: “Het is hier veilig en dat is het allerbelangrijkst.” Ze hebben contacten in de buurt, noemen hun oude buurvrouw ‘oma’.

Terwijl ik dit schrijf zit ik alweer bijna te janken. Ik vind dit zo ontzettend mooi! Wat fantastisch om dit te horen en te zien. En wat is het hen gegund!

Op onze vraag of we hen nog ergens bij kunnen helpen, antwoorden ze dat het niet nodig is. Maar als wij ooit een kapotte telefoon hebben, kunnen we bij hem terecht. Geweldig toch?

Precies drie jaar geleden stuurde ik onderstaand verhaal:

Het was zo mooi en bijzonder!
Het is donderdagmiddag en mijn partner en ik zijn onderweg naar de Jaarbeurs om daar twee of drie vluchtelingen op te halen. Uiteindelijk hebben we vier jonge mannen als gasten. We communiceren voornamelijk via Google Translate. Het begint allemaal wat stroef, maar in de loop van de avond worden we er steeds handiger in. Ze vertellen over hun families, drie van de vier hebben een vrouw en kinderen in Syrië achtergelaten. Ze zijn alle vier van Koerdische afkomst en het was niet meer veilig voor hen. Twee mannen vertellen dat ze net vader zijn geworden, bij vertrek waren hun kinderen nog maar een paar dagen oud. Trots laten ze foto’s zien. Onvoorstelbaar, hoe wanhopig moet je zijn om je vrouw en pasgeboren kind achter te laten? Het was vluchten of de dood, vertellen ze. Een ander vertelt dat z’n kinderen nauwelijks kunnen lezen of schrijven, omdat ze niet naar school kunnen vanwege de oorlog. De vierde laat een filmpje zien van het nieuws, waar zijn appartement in Aleppo is te zien terwijl het gebombardeerd wordt.

We hebben het over de reis naar Nederland. Meer dan €1000 per persoon voor een gaar bootje van Turkije naar Samos, zonder kapitein, midden in de nacht met als enige instructie: ‘Search for the lights.’

Als het bijna 20:30 uur is, is het tijd om te gaan. We maken een selfie, een mooie herinnering aan een bijzondere avond!
(Willemijn, Utrecht)

Ik heb genoten van de avond

Woensdagavond ben ik met drie andere mensen te gast geweest bij een adres in Bilthoven. Het was een supergezellige avond bij een gezellige en spontane gastvrouw. De gastvrouw had heerlijk eten gemaakt. We hebben de hele avond gezellig met elkaar zitten praten, veel gelachen en gediscussieerd. Heel erg leuk. Ik heb genoten van de avond.
(inwoner van Bilthoven)

Blog: ‘We leggen het op het bord van de kandidaat-raadslid’

Tijdens Eet mee! Met een politicus zat ik aan de eettafel van een hartelijke gastvrouw met koken als een van haar hobby’s. Wat een geluk voor de gasten, want het eten was voortreffelijk. Aangeschoven was een politicus van de PvdA, woonachtig in Leidsche Rijn. Al snel verhaalt hij over de ontbrekende voorzieningen aldaar voor tieners en jong volwassenen. Een kinderrijke woongemeenschap, waar voor de jeugd weinig vertier is. En voor volwassenen? Leidsche Rijn kan paradijselijk zijn, maar wel saai. ’s Avonds naar een café of een terras in de buurt? Vergeet het maar. Daarvoor ben je op de stad Utrecht aangewezen. Die leemte in Leidsche Rijn zou de politicus liever nog vandaag dan morgen opgevuld zien.

Aan bod komen ook de toenemende armoede in Utrecht, de woonproblematiek en het in toenemende mate splijten van verschillende bevolkingsgroepen. Bevolkingsgroepen die tegenover elkaar zijn komen te staan; duidelijk is dat dit de dieperliggende reden is van de PvdA’er om politiek actief te worden. Aan hem zal het niet liggen om de Utrechtse bevolking met elkaar te verbinden.

Hebben de gasten vragen? Ja. Het tienjarig zoontje van de gastvrouw maakt zich zorgen over zijn sportschool die eind van het jaar gaat sluiten. Waar moet hij dan zijn krachten kwijt? Zijn moeder vindt het gedrag van mensen in het verkeer zorgelijk. We rotzooien maar wat aan, zo is haar opvatting, wat ernstige, zelfs dodelijke gevolgen kan hebben. Voor een fietsende moeder en kind, zo denk ik dan, moet het in de Utrechtse verkeersjungle een nachtmerrie zijn. Is dat geen kwestie voor de politiek om eens wat scherper naar de ’lak-aan-de-verkeersregels-weggebruikers’ te kijken? We leggen het op het bord van de kandidaat-raadslid.

Met dank aan de inbreng van de gasten heb ik er een genoeglijke avond aan overgehouden.

José (Utrecht)

Mensen in de buurt leren kennen

Gisteravond hebben we een etentje gehad met onze gast en zijn gezin. Het was erg leuk. We hebben lekker gegeten en met hen gekletst. Ze wonen in de buurt en ze kennen onze overburen. We zijn zeker van plan om contact te houden. Onze gasten zeiden gelijk dat we echt een keer bij hen op bezoek moeten komen en Syrisch eten kunnen proeven. Het was al met al een geslaagd etentje dat ervoor zorgt dat je andere mensen in de buurt ontmoet.

Geanimeerd gesprek

We hadden een erg geanimeerd gesprek over de bescherming van natuur en landschap in Westbroek en ik zal hierover in de toekomst nog wel eens vaker contact met hen hebben.
(kandidaat-raadslid De Bilt)

Dank voor de ontzettend leuke match

Dank voor de ontzettend leuke match. Ik heb een heel gezellige avond gehad!
Het lijkt me overigens best een idee om dit gewoon tijdens de raadsperiode nog eens te doen! Doen jullie dat ook?
(kandidaat-raadslid Utrecht)

De organisatie vond ik prima

Dankjewel voor de organisatie. Ik had een erg leuk diner met drie anderen. Het was fijn om een maaltijd te delen en interessant om verhalen te horen en te vertellen en samen na te denken over mogelijkheden in de stad.
De organisatie vanuit jullie vond ik helemaal prima. Een volgende keer doe ik graag weer mee.
(kandidaat-raadslid Utrecht)

Voor de tweede keer meegedaan en was weer leuk

We hebben zeker een geslaagd etentje gehad. Ik heb de vorige keer ook meegedaan met Eet mee! Met een politicus aan tafel en ik vond het toen erg leuk om te doen en nu weer. Ik vind het interessant om te praten over wat er anders zou kunnen/moeten in de gemeente. En ik heb gemerkt dat het dan niet uitmaakt of het iemand is van een partij waar ik op zou willen stemmen of van een andere partij.
(inwoner van Utrecht)

Volgende keer zouden we zeker weer meedoen!

De match was ontzettend goed! We hadden (ongeveer) dezelfde studie gedaan, dus dat klikte meteen erg goed. We hebben de hele avond gekletst over zowel politiek als over heel andere onderwerpen. Het was leuk om de mening van de politica te horen over bepaalde onderwerpen, maar het was helemaal niet het geval dat ze ons probeerde te overtuigen om op haar partij te stemmen. Het was daarom een erg aangename sfeer en we konden alles vragen wat we wilden. Volgende keer zouden we zeker weer meedoen!
(inwoner Utrecht)

Heel boeiende avond

Heel boeiende avond, driegangen maaltijd was een culinair hoogstandje van de politicus zelf. Hij heeft ook foto’s gemaakt. Ikzelf heb gezongen en voorgelezen.
Dankjewel allen, die dit mogelijk hebben gemaakt.
(inwoner Utrecht)